Κατηγορίες
ΚΟΚΑΤΙΛ ΓΚΡΙ
NIMPHICUW HOLLANDICUS
ΚΟΚΑΤΙΛ ΓΚΡΙ
Διαθεσιμότητα σε 2-8 μέρες
Kωδικός 20010008
Πλήθος Πόντων: 778
Eπιλέξτε για σύγκριση :
Σύγκριση
Στα Καταστήματα 40,00€
Η τιμή μειώθηκε κατά2.8%
Τιμές με Φ.Π.Α.38,90€
Προσθήκη στο καλάθι Προσθήκη στο καλάθι
Περιγραφή
Παρεμφερή Προϊόντα
Συσχετιζόμενα Προϊόντα
Εκδήλωση Ενδιαφέροντος

ΚΟΚΑΤΙΛ ΓΚΡΙ

ΓΕΝΙΚΑ

Το Cockatiel (Nymphicus hollandicus), είναι το μικρότερο είδος της οικογένειας των cockatoo, με προέλευση την Αυστραλία. Γνωστά ανά τον κόσμο ως κατοικίδιοι παπαγάλοι συντροφιάς που αναπαράγωνται σχετικά εύκολα. Είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές είδος πουλιού σε αιχμαλωσία μετά το Budgerigar.Το μόνο μέλος του γένους Nymphicus, συναντάται στις υγρές και θαμνώδεις περιοχές της Αυστραλίας, τις οποίες και προτιμά.Ενώ αρχικά περιγράφηκε απο τον Σκωτσέζο συγρραφέα και φυσιολάτρη 
Robert Kerr το 1793 ως Psittacus hollandicus, έπειτα μετακινήθηκε σε δικό του γένος, το Nymphicus, απο τον Wagler το 1832.

Το όνομα αυτό αντανακλά την εμπειρία που είχε ένα απο τα πρώτα γκρουπ Ευρωπαίων που είδαν τα πουλιά αυτά στο φυσικό τους περιβάλλον. Οι ταξιδιώτες θεώρησαν τα πουλιά αυτά τόσο όμορφα που τους έδωσαν το όνομα των μυθικών Νυμφών. Ο όρος hollandicus αναφέρεται στην Νέα Ολλανδία, ένα ιστορικό όνομα της Αυστραλίας.Μία έρευνα του 1984 επεσήμανε την κοντινότερη σχέση του με τα κοκατού, παρά με τους υπόλοιπους παπαγάλους, ενώ δεδομένα που βρέθηκαν στο DNA τους τα τοποθετεί στην υπο-οικογένεια τωνCalyptorhynchinae (Dark Cockatoos).

Πλέον έχει ταξινομηθεί ως ένα γνήσιο μέλος των Κακατουιδών, αφού φέρει όλα τα βιολογικά χαρακτηριστικά της οικογένειας, δηλαδή, το λοφίο, τη χοληδόχο κύστη, την πούδρα, τους χρωματισμούς και τα φτερά του προσώπου που καλύπτουν και τις δύο πλευρές του ράμφους. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μαζί, σπάνια συναντώνται έξω από την οικογένεια αυτή.


Το λοφίο: Το χαρακτηριστικό λοφίο των κοκατίλ, που έχει την δυνατότητα να κινείται, εκφράζει την κατάσταση του ζώου. Σηκώνεται κάθετα όταν το κοκατίλ είναι σε εγρήγορση ή ενθουσιασμένο, διακρίνεται σχετικά όρθιο στην φυσιολογική ή χαλαρή κατάσταση, ενώ παραμένει κολλημένο κοντά στο κεφάλι όταν το ζώο είναι θυμωμένο ή σε αμυντική στάση. Επίσης κρατιέται αρκετά χαμηλά, αλλά σε σημείο που διακρίνεται κατά τη διάρκεια του φλερτ. 

Σε αντίθεση με τα περισσότερα Cockatoo, το Cockatiel έχει μακριά φτερά ουράς τα οποία αποτελούν σχεδόν το μισό του συνολικού του μήκους. Το μέγεθος του κυμαίνεται από 30-33 εκατοστά.

Προσδόκιμο ζωής: Στην αιχμαλωσία κυμαίνεται στα 15-20 χρόνια, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να μειωθεί στα 10-15 χρόνια, αλλά έχουν αναφερθεί περιπτώσεις με κοκατίλ που έζησαν ως και 32 ή ακόμα και 36 χρόνια. Η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα και η διαμονή τους είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν τη διάρκεια ζωής. Όσο μεγαλύτερη ποικιλία αλλά και ποιότητα έχουν οι τροφές που τους προσφέρουμε, δίνοντας τους τη δυνατότητα να ασκούνται με συχνές πτήσεις, φροντίζοντας την υγιεινή του κλουβιού και των ίδιων των πουλιών, προλαμβάνοντας όσο γίνεται τις ασθένειες και τη χορήγηση φαρμάκων, μπορούμε να αυξήσουμε τα χρόνια ζωής των φτερωτών μας φίλων.


ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΦΥΛΟΥ

Στα λεγόμενα Normal Grey ή άγριου χρωματισμού κοκατίλ το φτέρωμα είναι κυρίως γκρι με ένα έντονο λευκό κομμάτι στην εξωτερική άκρη κάθε φτερούγας. Το πρόσωπο του αρσενικού είναι κίτρινο ή λευκό, ενώ του θηλυκού κυρίως γκρι ή απαλό γκρι, ενώ και τα δύο φύλα φέρουν μία πορτοκαλί περιοχή στο σημείο που βρίσκονται τα αυτιά τους, που μοιάζει με «μάγουλο». Στα αρσενικά η απόχρωση του πορτοκαλί είναι γενικώς έντονη ενώ στα θηλυκά πιο θαμπή.

Ο διαχωρισμός του φύλου οπτικά σε αυτή τη μετάλλαξη είναι δυνατός και σχετικά εύκολος. Όλα τα νεαρά Normal Grey κοκατίλ, φαινοτυπικά είναι θηλυκά και οπτικά αδύνατο να προσδιοριστεί το φύλο τους από τη στιγμή της εκκόλαψης ως την πρώτη τους πτερόρροια. Παρουσιάζουν οριζόντιες κίτρινες ρίγες ή μπάρες στην εσωτερική επιφάνεια των φτερών της ουράς τους, κίτρινες βούλες στο εσωτερικό των πρωτευόντων φτερών, γκρι πρόσωπο και λοφίο, ενώ τα «μάγουλά» τους είναι αχνά πορτοκαλί.

Τα ενήλικα κοκατίλ είναι σεξουαλικά διμορφικά, όμως σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με άλλα είδη πτηνών. Ο διμορφισμός αυτός είναι εμφανής μόνο μετά την πρώτη τους πτερόρροια, που συμβαίνει συνήθως απο 6-9 μήνες μετά τη γέννηση: τα αρσενικά χάνουν τις λευκές/κίτρινες μπάρες και βούλες από τα φτερά της ουράς και της φτερούγας τους αντίσοτιχα. Τα γκρι πούπουλα στο πρόσωπο και το λοφίο του αντικαθιστώνται από έντονα κίτρινα, ενώ το πορτοκαλί στα «μάγουλα» γίνεται πολύ έντονο. Το πρόσωπο και το λοφίο των θηλυκών παραμένει κυρίως γκρι, με το αχνό πορτοκαλί στα «μάγουλα». Επιπλέον διατηρούν τις οριζόντιες μπάρες στην ουρά.


Το χρώμα στα κοκατίλ προέρχεται από δύο χρωστικές ουσίες: τη μελανίνη (που ευθύνεται για το γκρι χρώμα στα φτερά, τα μάτια, το ράμφος και τα πόδια) και το λιπόχρωμα (που προσδίδει το κίτρινο χρώμα στο πρόσωπο και την ουρά και το πορτοκαλί χρώμα στα «μάγουλα»). Το γκρι της μελανίνης υπερκαλύπτει το κίτρινο και το πορτοκαλί του λιποχρώματος όταν είναι και τα δύο παρόντα.
Η ποσότητα της μελανίνης μειώνεται στο πρόσωπο των αρσενικών καθώς ενηλικιώνονται, επιτρέποντας στο πορτοκαλί και το κίτρινο να γίνουν πιο εμφανή, ενώ μία αύξηση της μελανίνης στην ουρά προκαλεί την εξαφάνιση των κίτρινων οριζόντιων γραμμών.

(*Οι κανόνες αυτοί έχουν εφαρμογή μόνο στα Normal Grey cockatiel καθώς και σε ορισμένες λίγες μεταλλάξεις και όχι σε όλες.)

Επιπρόσθετα σε αυτά τα οπτικά χαρακτηριστικά, οι ήχοι που παράγουν τα ενήλικα αρσενικά είναι τυπικά πιο δυνατοί και περίπλοκοι από ότι στα θηλυκά. 
Τέλος θα μπορούσαμε να πούμε πως η συμπεριφορά των αρσενικών κοκατίλ είναι πιο απόμακρη και ανεξάρτητη, ενώ τα θηλυκά είναι πιο τρυφερά και λιγότερο δραστήρια.

Φυσικά υπάρχουν πάντα και οι εξαιρέσεις στους κανόνες!


ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Μια από τις βασικότερες ανάγκες κάθε ζωντανού οργανισμού είναι η διατροφή, έτσι και στα κοκατίλ! Είναι μια από τις μεγαλύτερες μάστιγες για τα φτερωτά φιλαράκια μας. Η διατροφή των οικόσιτων παπαγάλων διαφέρει πολύ από αυτή των παπαγάλων που ζουν στην φύση ελεύθεροι, όπου μπορούν να έχουν τεράστια ποικιλία τροφών ανάλογα με την εποχή και τις διατροφικές ανάγκες! Έτσι λοιπόν πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα σ’ αυτήν την ενότητα!

Αρχικά πρέπει να εξασφαλίσουμε ένα καλής ποιότητας μείγμα σπόρων για την βασική τους διατροφή με μεγάλη ποικιλία σπόρων όπως κίτρινο κεχρί, λευκό κεχρί, κεχρί το μακρό, ηλιόσπορους, αποφλοιωμένη βρώμη, Cardy, κόκκινο κεχρί, φαγόπυρο , κανναβούρι, λιναρόσπορο, αναποφλοίωτο ρύζι, λευκό ηλιόσπορο, σιτάρι, ιαπωνικό κεχρί, νίζερ. Προτιμούμε συσκευασίες του κιλού και όχι χύμα τροφή. Συνίσταται η χορήγηση του μείγματος 2 δύο φορές την ημέρα, μια το πρωί για μια ώρα και άλλη μια φορά μια ώρα πριν νυχτώσει. 15 γραμμάρια περίπου αναλογούν στο κάθε πουλί, οπότε 2 μερίδες των 8 γραμμαρίων καθημερινά είναι αυτό που θέλουμε!

Από εκεί και πέρα αναλόγως την εποχή και τις διατροφικές ανάγκες ρυθμίζουμε τις επιπλέον τροφές που θα παρέχουμε ώστε να έχουμε τα επιθυμητά επίπεδα σε πρωτεΐνες (αμινοξέα), υδατάνθρακες, λίπη (λιπαρά οξέα), βιταμίνες, μέταλλα και άλλα βασικά ιχνοστοιχεία στην κατάλληλη πάντα αναλογία.Αυτό θα το καταφέρουμε συμπληρώνοντας το υπόλοιπο διαιτολόγιο λοιπόν με φρούτα, λαχανικά, χορταρικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς , σιτηρά, αυγό –αυγοτροφή και άλλα…

Απαραίτητη κρίνεται η ζωική πρωτείνη που την βρίσκουμε στο αυγό- αυγοτροφή, καλά μαγειρεμένο κοτόπουλο και ψάρια και στα γαλακτοκομικά προϊόντα (με μέτρο λόγω λακτόζης).
Άλλες καλές πηγές πρωτείνης είναι τα φασόλια, οι φακές, τα φασόλια σόγιας, τα φασόλια Pinto, τα κόκκινα φασόλια και η φάβα.


Αγαπημένα φρούτα είναι το μήλο, αχλάδι, μπανάνα, σταφύλι, κεράσι, παπάγια, πορτοκάλι, ανανάς, ακτινίδιο, πεπόνι, καρπούζι, βερίκοκο, σύκο κ.α.Τα κοκατίλ προτιμούν τα λαχανικά περισσότερο από τα φρούτα, τα οποία τρώνε σε σχετικά μικρες ποσότητες.Αγαπημένα τους λαχανικά είναι το μπρόκολο, σπανάκι, καρότο, κολοκύθι, πιπεριά, καλαμπόκι καθώς και αγγούρι και μαρούλι(με μέτρο επειδή περιέχουν μεγάλα ποσοστά νερού).

Επίσης στα αγαπημένα τρόφιμα περιλαμβάνονται: οι ξηροί καρποί, τα ζυμαρικά, το ρύζι (ειδικά το άγριο), οι νιφαδες βρώμης και τα δημητριακά πρωινού.
Τρελαίνονται για millet- τσαμπί κεχρί και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε μαζί με τον ηλιόσπορο σαν λιχουδιά στην εκπαίδευση!


 

  • Απαγορευμένες τροφές είναι: η σοκολάτα, το αβοκάντο, το αλκοόλ, η μελιτζάνα ενώ επίσης θα πρέπει να αποφεύγονται το σκόρδο, το κρεμμύδι κ οι τροφές που περιέχουν λακτόζη.
  • Ασβέστιο, πρέπει να υπάρχει καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου στο κλουβί με τη μορφή του σουπιοκόκκαλου.
  • Grit ή αλλιώς τριμμένα όστρακα για την καλύτερη πέψη πρέπει να υπάρχει διαθέσιμο πάντα!


Συχνά τα οικόσιτα πουλιά παρουσιάζουν έλλειψη βιταμίνης Α. Οι λειτουργίες της βιταμίνης Α αφορούν την όραση, την ανάπτυξη του σκελετού και τη συντήρηση των ιστών. Σημάδια έλλειψης της βιταμίνης Α είναι: οφθαλμικές μολύνσεις, ρινική καταρροή ,εντερική νόσος, λοιμώξεις του αναπνευστικού.Πηγές βιταμίνης Α είναι: το μπρόκολο, το σπανάκι, το αντίδι, το καρότο , κρόκος αυγού κ.α.

Πολλοί αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα ότι τα πουλιά μας δεν τρώνε φρούτα λαχανικά κλπ.! Εσείς μην το βάλετε κάτω και συνεχίστε να τα προσφέρετε, τα κοκατίλ είναι αρκετά επιφυλακτικά σε οτιδήποτε άγνωστο. Κάποια στιγμή όταν τους είναι αρκετά οικεία η μορφή του φρούτου για παράδειγμα θα δοκιμάσουν! Ένα κόλπο που μπορείτε να κάνετε είναι να τους τα προσφέρετε σαν παιχνίδια, κρεμώντας τα για παράδειγμα!

ΔΙΑΜΟΝΗ

Το μεγαλύτερο, αν όχι όλο το μέρος της ζωής τους, τα κοκατίλ το περνάνε μέσα στο κλουβί! Εκεί τρώνε, εκεί πίνουν ,εκεί παίζουν! Ένα από τα πιο βασικά στοιχεία για να διατηρήσουμε τα πουλιά μας υγιή είναι να διατηρήσουμε το περιβάλλον που ζουν καθαρό! Μύκητες, βακτήρια, μικρόβια κ.α. υπάρχουν πάντα στο περιβάλλον, σε βαθμό όμως που δεν προσβάλλουν ποτέ τα κατοικίδια μας. Τα φλούδια από τους σπόρους, οι πράσινες ποτίστρες ,οι σωροί από τα περιττώματα και η σκόνη στον αέρα από τα φτερά των πουλιών είναι μερικά από τα στοιχεία που προωθούν την ανάπτυξη τους και δημιουργούν ένα άκρως ανθυγιεινό περιβάλλον!!!

Τα υλικά που προτείνονται για τους πάτους των κλουβιών είναι κυρίως χαρτί και όχι άμμος ή pellets. Το χαρτί μπορούμε να το αλλάζουμε καθημερινά και έτσι δεν αφήνουμε να αναπτυχθούν μικρόβια και άλλοι μικροοργανισμοί που θα αρρωστήσουν τα πουλάκια μας, σε αντίθεση με την άμμο και τα pellets. Στο χαρτί επίσης μπορούμε και ελέγχουμε τα περιττώματα ψάχνοντας για ενδείξεις ασθενειών. Το χαρτί που χρησιμοποιούμε είναι λευκό χωρίς μελάνι ,το οποίο είναι τοξικό για τα πουλιά μας, και το αλλάζουμε καθημερινά!

Τα σκεύη σίτισης( ταΐστρα, ποτίστρα) τα πλένουμε καθημερινά με ζεστό νερό και τα απολυμαίνουμε μια φορά την εβδομάδα με σαπούνι και ζεστό νερό. Πατήθρες, παιχνίδια και κλουβί τα καθαρίζουμε κάθε εβδομάδα με ένα μείγμα 50% νερό- 50% λευκό ξύδι! Μια φορά τον μήνα τα απολυμαίνουμε όλα με ένα διάλυμα :ένα μέρος χλωρίνης- 10 μέρη νερού τα βρέχουμε με αυτό τα αφήνουμε να μουλιάσουν και τα ξεπλένουμε καλά μετά! Εννοείται πως το πουλί δεν βρίσκεται μέσα στο κλουβί όταν γίνεται αυτό! Μια καλή λύση για τα υπόλοιπα είναι να υπάρχουν εφεδρικά και να τα χρησιμοποιούμαι εναλλάξ.

Η επιλογή του κλουβιού είναι κάτι ακόμη που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα για την υγεία των φτερωτών μας φίλων. Διαλέγουμε κλουβιά ορθογώνια και όχι στρογγυλά, με οριζόντια κάγκελα που βοηθάει το έμφυτο ένστικτο των παπαγάλων να σκαρφαλώνουν και να γυμνάζονται έτσι. Διαλέγουμε ένα κλουβί με αρκετά μεγάλη πόρτα ώστε να μπαίνει και να βγαίνει άνετα για τις καθημερινές του πτήσεις. Το κλουβί για ένα κοκατίλ πρέπει να είναι αρκετά άνετο ώστε στην προσπάθεια του να φτερουγίσει επαναλαμβανόμενα μέσα στο κλουβί ώστε να ξεπιαστεί να μην χτυπάνε τα φτερά του στα κάγκελα και όταν βρίσκεται στις πατήθρες να μην βρίσκει η μακριά ουρά του στα κάγκελα, από εκεί και πέρα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο είναι το σπίτι του τόσο το καλύτερο!

Το κλουβί θα το τοποθετήσουμε σε ένα μέρος που δεν θα έχει ρεύματα αέρα στα οποία είναι αρκετά ευαίσθητα, επίσης δεν θα πρέπει να επηρεάζεται από τεχνητό φως, θα πρέπει να ξυπνάει με την ανατολή του ήλιου και να κοιμάται με την δύση του ήλιου!

Οι πατήθρες πρέπει να έχουν διαφορετικές διαμέτρους για να γυμνάζονται τα πόδια τους! Προτιμούμε τις ξύλινες από φυσικά κλαδιά!Το κλουβί το διακοσμούμε με παιχνίδια, είναι βασικός παράγοντας για την ψυχολογία των πουλιών γιατί περνάνε αρκετές ώρες ασχολίας με αυτά, ειδικά όταν λείπουμε εμείς και εκτονώνονται εκεί!


ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ

Ηλικία: Τα κοκατίλ δε θα πρέπει να ζευγαρώνουν πριν φτάσουν τους 18 μήνες ζωής. Παρ’όλο που σωματικά είναι έτοιμα από τους 5-6 μήνες, τα νεαρά αρσενικά μπορεί να μην είναι γόνιμα και τα νεαρά θηλυκά μπορούν να εμφανίσουν διάφορες επιπλοκές, όπως δυστοκία. Όταν οι γονείς είναι ακόμα ανήλικοι οι ίδιοι, στερούν από τα δικά τους, σε ανάπτυξη, σώματα, απαραίτητα συστατικά που χρειάζονται για να μεγαλώσουν και να γίνουν φυσιολογικοί ενήλικες.Τα θηλυκά κοκατίλ είναι γόνιμα μέχρι 8-10 χρονών, ενώ τα αρσενικά ως τα 12-14 έτη. Φυσικά, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις και είναι πιθανό ένα υγιές πουλί να είναι γόνιμο και για περισσότερο.
Το ζευγάρωμα θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο σε υγιή, ενήλικα πουλιά που προέρχονται από διαφορετικές γραμμές αίματος, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η υγεία των νεοσσών και των γονιών.

Εποχή ζευγαρώματος: Η εποχή που τα κοκατίλ ζευγαρώνουν στη φύση είναι από την άνοιξη ως τις αρχές του φθινοπώρου. Τότε είναι που οι συνθήκες ζευγαρώματος είναι ιδανικές, με υψηλότερες θερμοκρασίες, πολλές ώρες ημερήσιου φωτός καθημερινά καθώς και μεγάλη διαθεσιμότητα τροφών και νερού. 
Στην αιχμαλωσία η αύξηση του ημερήσιου φωτός, της υγρασίας(μέσω συχνών μπάνιων), η μεγάλη ποικιλία τροφών(κυρίως μαλακών) καθώς και η παρουσία φωλιάς θα ενθαρρύνουν το ζευγάρωμα.

Τα κοκατίλ, αν τους δοθούν οι κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να γεννούν όλο το χρόνο. Όμως, ο αριθμός των γεννών θα πρέπει να περιοριστεί στις 2 ανά έτος, αριθμός που θεωρείται φυσιολογικός από πτηνιάτρους.

Ειδικά σε περιπτώσεις εσωτερικής εκτροφής όπου ο τεχνητός φωτισμός, η θερμοκρασία και το αίσθημα ασφάλειας, επιτρέπουν εύκολα τις επανειλλημένες γέννες, που βάζουν όμως σε ρίσκο την υγεία των πουλιών. Τα πουλιά θα πρέπει να ξεουράζονται ανάμεσα στις αναπαραγωγικές περιόδους, έτσι ώστε να ανακτούν δυνάμεις για την επόμενη. Η διαδικασία της αναπαραγωγής στρεσάρει τα πουλιά σωματικά και ψυχολογικά και επίσης στερεί από τον οργανισμό του θηλυκού ασβέστιο και άλλα συστατικά (με τη δημιουργία των αυγών) καθώς επίσης καταπονεί τα αναπαραγωγικά του όργανα, γι’αυτό και θα πρέπει να περιορίζεται.



Φωλιά: Κατά την εποχή του ζευγαρώματος το κάθε ζευγάρι θα πρέπει να έχει το δικό του χώρο (κλουβί) και τη δική του φωλιά. Το μέγεθος αυτής θα πρέπει να είναι 25x25x30εκ με είσοδο διαμέτρου 7-8 εκατοστών και η διάταξή της κάθετη.Τα στοιχεία αυτά δεν είναι απόλυτα καθώς πολλοί εκτροφείς χρησιμοποιούν μικρότερες, ή οριζόντιες σε διάταξη φωλιές με μεγάλη επιτυχία, παρ’ όλα αυτά είναι τα ιδανικότερα.

Στο εσωτερικό της φωλιάς θα πρέπει να προστεθεί πριονίδι σε αρκετή ποσότητα, ώστε να προστατεύει τα αυγά, το οποίο οι γονείς θα διαμορφώσουν με τον τρόπο που προτιμούν.
Επίσης μπορεί κάτω από το πριονίδι να στρωθεί και χαρτί κουζίνας που θα απορροφά την υγρασία από τις κουτσουλιές των νεοσσών και έτσι θα είναι ευκολότερος και ο καθαρισμός της φωλιάς μας. Σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να βάζουμε ως υλικό φωλιάς κάποιο ύφασμα, καθώς μπορούν να πιαστούν τα νύχια των πουλιών και να τραυματιστούν, ή τοξικά υλικά, όπως εφημερίδες.



Αυγά & Κλώσσημα: Τα αυγά συνήθως γεννιούνται μετά από 7-10 μέρες συστηματικού ζευγαρώματος. Το θηλυκό γεννάει ένα αυγό κάθε δεύτερη μέρα και μπορεί να κάνει από 2 εως 8 αυγά. Οι γονείς ξεκινούν το κλώσσημα από το 2ο ή 3ο αυγό, έτσι ώστε οι νεοσσοί να εκκολαφθούν περίπου τις ίδιες ημέρες. Τα αυγά μπορούν να παραμείνουν ακλώσσητα ως και 7 ημέρες μετά τη γέννηση. Το ζευγάρι συνήθως κλωσσάει σε «βάρδιες», ο αρσενικός την ημέρα και η θηλυκιά τη νύχτα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις κάθονται στη φωλιά μαζί. Κατά την περίοδο του κλωσσήματος θα πρέπει να προσφέρουμε μία πηγή υγρασίας στους γονείς, έτσι ώστε να διατηρούνται τα επίπεδα υγρασίας στα αυγά. 

Οι γονείς «γυρίζουν» τα αυγά κάθε περίπου μία ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και μερικές φορές και το βράδυ. Αυτό γίνεται για να διατηρείται ομοιόμορφη η θερμοκρασία σε όλα τα σημεία του αυγού, αποτρέπει το έμβρυο να κολλήσει στο τσόφλι και τέλος βοηθάει στη σωστή ανάπτυξη των οργάνων του.

Μετά την 5η ημέρα, μετρώντας από τη στιγμή που θα αρχίσει το κλώσσημα και όχι από τη γέννηση του πρώτου αυγού, μπορούμε να κάνουμε ωοσκόπηση. Στα γόνιμα αυγά θα πρέπει να έχουν αρχίσει να φαίνονται οι κόκκινες φλέβες.


Εκκόλαψη: Τα αυγά των κοκατίλ αρχίζουν να εκκολάπτονται μετά από 18-21 μέρες κλωσσήματος. Ο νεοσσός θα βγει από το αυγό σε 24-36 ώρες από την στιγμή που θα δούμε την πρώτη ρωγμή στο τσόφλι.Θα πρέπει να ελέγξουμε την κατάσταση των νεογέννητων για να δούμε αν όλα πάνε καλά. Τα φυσιολογικά και υγιή πουλάκια πρέπει να έχουν μία κιτρινωπή-ροδαλή απόχρωση στην επιδερμίδα τους και να μας αφήνουν μία ζεστή αίσθηση στο χέρι.





EΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ένας από τους λόγους που τα κοκατίλ είναι από τους πιο δημοφιλής παπαγάλους είναι ο εξαιρετικός τους χαρακτήρας και η ευκολία εξημέρωση τους!Τα κοκατίλ είναι πουλιά που σε μεγάλο βαθμό μπορεί κάποιος να τα εκπαιδεύσει, να τα κάνει να επιζητούν το χάδι μας και την παρέα μας, να κάνουν διάφορα κόλπα και να σφυρίζουν μια μεγάλη ποικιλία συγκεκριμένων σκοπών!

Μεγάλο ρόλο στην εκπαίδευση του παίζει η ψυχοσύνθεση του πουλιού και τα βιώματα του. Ο πιο εύκολος τρόπος για να εκπαιδεύσεις ένα κοκατιλ είναι να το μεγαλώσεις με κρέμα ταΐζοντας το στο στόμα και μεγαλώνοντας το από μωρό, όμως επειδή αυτό είναι κάτι αρκετά δύσκολο και επίφοβο αν δεν έχουμε πλήρη επίγνωση του τι κάνουμε και πως το αποφεύγουμε. Προτιμούμε να παίρνουμε κοκατίλ στην ηλικία του απογαλακτισμού (2-4 μηνών) και να αφιερώνουμε όσες περισσότερες ώρες γίνεται μαζί του. Μεγαλύτερα σε ηλικία κοκατίλ είναι πιο δύσκολο να τα ηρεμήσουμε και να τα κάνουμε να νιώθουν άνετα μαζί μας, τίποτα όμως δεν είναι ανέφικτο με αυτά τα εκπληκτικά πουλιά! Κάποια θα εξημερωθούν σε λίγες μέρες, κάποια σε μερικές εβδομάδες, άλλα σε μήνες ή ακόμη και χρόνια!Τα όπλα μας είναι η αγάπη, η υπομονή και η επιμονή.

Χαρακτηριστικό των αρσενικών κοκατίλ είναι να μαθαίνουν με σχετική άνεση να αντιγράφουν όταν ακούνε σφυρίγματα αλλά και κάποιες λέξεις!